Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Nevbahardır / açtı güller / güle bağban / olmuşum
Bülbülün gül / sevdasından / yanmış efgan /olmuşum

Yağsa yağmur / esse rüzgâr / gam değildir / Gülnihal
Bedr-i misâl / âteşin bir / gözde müjgân / olmuşum

Saçının tellerine gönlümü bağlamışım
Söz verip gelmeyince oturup ağlamışım
Bir ömür tutuşmuşum intizarın közünde
Hasretin ateşiyle kalbimi dağlamışım

İstanbul derin lügat, o ne büyük mânâdır
Zemheri bahçesinde açan gül-i rânâdır

Bir tablodur İstanbul; baharında, güzünde
Bütün güzellikleri birleştirmiş özünde

Güneşe gölge düştü, İstanbul sisli bugün
Kâm gama tebdil oldu, gönüller yaslı bugün

Bulutlarla örtüldü efsunlu güzelliğin
Ey şehirler güzeli, vefaydı özelliğin!...

Türkiye ruhumuzdur, İstanbul bedenimiz
Odur cümle âlemde yaşama nedenimiz

Kadim mabetleriyle canımızdır İstanbul
Bayrağıma renk veren kanımızdır İstanbul!

Sözler ayağa düşünce...
Akıl susar, haz konuşur
Kâmil olan dinler önce...
Çok düşünür, az konuşur

Kimi ketum, sır küpüdür

Hasretinle yandırırsın
Vuslatınla kandırırsın
Tabloları andırırsın
Sofrandaki aşın güzel
Hem yazın hem kışın güzel

Kaderine mahkûmsun dağların kucağında
Gece vakti dolunay, serenat söyler dağa
Nice can seni özler, gurbetin ocağında
Yeşilin cennetisin, bakirdir burda doğa

Gönlümü yaralayan derdimin ortağısın

Kalbime ilmek ilmek ördüğümsün sevgili!
Çözmek müşküldür seni, kördüğümsün sevgili!
Ben cefanı çekerken nalla mıh arasında...
Kim demiş ki sefanı sürdüğümsün sevgili!

Zirveyi de gördüm, dibi de gördüm
Dünyanın varında gözüm kalmadı
Sehpayı da gördüm, ipi de gördüm
Gayri söyleyecek sözüm kalmadı

Kurudu ağaçlar, dal vermez oldu