Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Hak’tan halka doğar sevgi güneşi
Nefsini yakmakta kullan ateşi
Tevazunun dilde yoktur bir eşi
Sevgi çiçekleri gönülde açar

Ayaklar altında ol kara toprak

Yusufların düştüğü, dipsiz bir kuyusun sen
Âb-ı hayat misali kalbin can suyusun sen

Sen ki avuçlarımda hicran ateşi, korsun
Ey gönlümün yitiği, gözümde tütüyorsun! ...

suya yazdım tüm kırgınlıkları
yıkıldı zamana dayanan (y) ar duvarı
gece, ayın on dördüne yasladı karanlığını
aşk fısıldandı yüreğin (s) ağır kulaklarına
yürek denizlerinde med-cezir…
gönül heybem yamalı bohça

Hakikat gülleri burada açar
Tohma Kanyonu’nda karsın Zaviye’m! ...
O iri güllerin rayiha saçar
Gönlümün ışığı, yârsin Zaviye’m! ...

İrfanın yurdusun; ilimsin, fensin

Gölgeni gölgem saydım, alın yazımsın benim
Gözlerimde kanlı yaş, kırık sazımsın benim

Sevda denizlerini taşıran son damlasın
Çoğa değişmediğim azdan azımsın benim

Helâl haram gözetmeden
Bir verip bin alan gördük
Kılıfına uydurup da
Devlet malı çalan gördük

Suret-i hak kisvesinde

Sönmüş yürek ateşini
Yandırmaya Leylâ gerek
Mecnun arar ruh eşini
Kandırmaya Leylâ gerek

Dökülürken bülbül kanı…

Bilmem ne söylesem, nasıl anlatsam
Sözler kifayetsiz, az Gümüşhane
Seni görmek için rüyaya yatsam
Yüreğime dolar haz Gümüşhane

Ay’ı kıskandırır o berrak yüzün

Mümin genişledikçe, günahkâr darda kalır
Rahmete uzak düşer, duadan arda kalır

Çelişkiyle bocalar, kaybeder öz saygıyı
Atamaz yüreğinden endişeyi, kaygıyı

efkârımı tazeler akşamın yalnızlığı
çayın demine karışır Karasu’da hüzünler….
Sakarya’nın yetim sularına gömülür hatıralar…
bir dilber Acarlar Gölü’nün sularında tarar dağınık saçlarını

dolunay Akgöl gecelerine hüzün bırakır yadigar diye…