Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Hayat merdiveninde göklere değmez başın
Sen toprağın oğlusun, tenin değsin toprağa!
Yaşadığına delil olmasın mezar taşın
Dağıt karanlıkları, kokunu ver şafağa!

Huzura kapanıp da önünde diz çökünce

suya yazdım tüm kırgınlıkları
yıkıldı zamana dayanan (y) ar duvarı
gece, ayın on dördüne yasladı karanlığını
aşk fısıldandı yüreğin (s) ağır kulaklarına
yürek denizlerinde med-cezir…
gönül heybem yamalı bohça

Hakikat gülleri burada açar
Tohma Kanyonu’nda karsın Zaviye’m! ...
O iri güllerin rayiha saçar
Gönlümün ışığı, yârsin Zaviye’m! ...

İrfanın yurdusun; ilimsin, fensin

Gölgeni gölgem saydım, alın yazımsın benim
Gözlerimde kanlı yaş, kırık sazımsın benim

Sevda denizlerini taşıran son damlasın
Çoğa değişmediğim azdan azımsın benim

Helâl haram gözetmeden
Bir verip bin alan gördük
Kılıfına uydurup da
Devlet malı çalan gördük

Suret-i hak kisvesinde

Sönmüş yürek ateşini
Yandırmaya Leylâ gerek
Mecnun arar ruh eşini
Kandırmaya Leylâ gerek

Dökülürken bülbül kanı…

Bilmem ne söylesem, nasıl anlatsam
Sözler kifayetsiz, az Gümüşhane
Seni görmek için rüyaya yatsam
Yüreğime dolar haz Gümüşhane

Ay’ı kıskandırır o berrak yüzün

Mümin genişledikçe, günahkâr darda kalır
Rahmete uzak düşer, duadan arda kalır

Çelişkiyle bocalar, kaybeder öz saygıyı
Atamaz yüreğinden endişeyi, kaygıyı

efkârımı tazeler akşamın yalnızlığı
çayın demine karışır Karasu’da hüzünler….
Sakarya’nın yetim sularına gömülür hatıralar…
bir dilber Acarlar Gölü’nün sularında tarar dağınık saçlarını

dolunay Akgöl gecelerine hüzün bırakır yadigar diye…

Doğu Anadolu'nun şirin bir ilisin sen
Kardeşliğin şiarı, sevginin dilisin sen
Bir zamanlar Urartu, Medlere vatan oldun
Kalp gönderinde bayrak, solumda atan oldun
Göklerden rahmet toplar, Hakk'a açık ellerin
Kardeşliğe dairdir, gül yüzlü emellerin