Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Gözyaşıyla karıp sözün hasını
Ateşin mısralar yazar ellerin
Yetim sevdaların tutup yasını
Aşka kör kuyular kazar ellerin

Hevesler kül olur hasret közünde

Kadim şehirlerden önde gelensin
Göklerde süzülen al Eskişehir! ...
Yunus ikliminden çağa gülensin
Birlik kovanında bal Eskişehir! ...

Kabalak'ın suyu akar durulmaz

Aşk bağında gül misali
Açanlardan eyle Rabbim! ...
Lanetlenmiş kör şeytandan
Kaçanlardan eyle Rabbim! ...

İman insan eyler nas’ı

Aşk bağında gül misali
Açanlardan eyle Rabbim! ...
Lanetlenmiş kör şeytandan
Kaçanlardan eyle Rabbim! ...

İman insan eyler nas’ı

I.

Bendini aşarken asi ırmaklar yetim derede…
Kim durabilir ki çözülen su(r) ların menzilinde?
Bir gece yarısı kalp şehrinin x ışınları söndüğünde…
İblise aşikâr olur mu bir yaprağın örttüğü mahrem?

Nice bağrı yanığa el verip kucak açtın
Hayat denen pınarın oluğundan su içtin
Pulathane ne çabuk tarihinden vazgeçtin

Sargana’da akan kan vatan oldu ey şehir!
Ceddine sırt çevirdin benzin soldu ey şehir

Daimî’yim benliğime kanardım
Kendimi görmezdim, eli kınardım
Kişiyi kendime düşman sanardım
Nefsim bana düşman imiş bilmedim(Daimî)

Sevgi çeşmesinin duru suları

Soykırımcı, yalancı, ikiyüzlü Ermeni! ...
Salya sümük dolaşma, azıcık dinle beni…

Tarihî gerçeklerle yüzleşmeye var mısın?
Mevsimlerin içinde kış mısın, bahar mısın?

“ Bu ezanlar ki şehadetleri dinin temeli,
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli”(Mehmet Akif)

Ezanın ikliminde açar tomurcuk güller
Başlar secdeye değer, Hakk’ı zikreder diller

“Seni de vururlar bir gün ey acı
Filistin’de sapan taşlı çocuklar
Dalın, kolun, fidelerin, budanır
Kuru bir kütükle kalakalırsın...”(Ferman Karaçam)

İman coğrafyasının yüreği ateş aldı