Nihal'im Adımların Dilinde

Bir adım yetti.
Nihal yürümeyi hatırladı.

O adım ki, dünyaları devirir
Zamanın kıyısında duran su
Nihal’in topuğunda bir çağrı.

Ayağın bastığı yer, bir duadır şimdi
Toprak, “gel” dedi, o geldi
Gök, “bak” dedi, o baktı.

Her hareket bir isim
Her isim bir yol
Her yol, Nihal’e çıkar.

Yürümek dediğin, sevmektir
Yere değen her parça
Göğe uzanan bir niyaz.

Nihal yürüdü, âlem sarsıldı
Çünkü yürümek, bekleyeni bulmaktır
Ve bekleyen, ezelden beri onda idi.

Adım atınca, örtü düştü
Ayak izleri, gül bahçesi
Her basış, bir açılış.

Yürü Nihal, yürü ki
Yol seninle başlasın
Seninle bitsin
Ve sen, yolun içinde
Bir “Ah” olasın.