Nihal’in adı bir dua gibi düştü kalbime,
Bir ömür geçer, geçer de zaman…
Ama seninle yanan köz hiç sönmez içimde,
Dumanı tüter durur, âlem-i mana olur.
Vakti gelir, yol biter belki gözde,
Ama Nihal’den sonra gönül kırılmaz,
Kırılsa da, her parçasında bir “sen” kalır,
Kainatın sırrına dönüşür her yarası.
O ki, bir aynadır sende görünen,
Sen ki, bir nefesle can verir cihana…
Mistik bir ırmak gibi akar aşkın,
Metaforlar su olur, içilir Nihal’den.
Varlık, yokluk, özlem, visal…
Hepsi seninle anlam bulur,
Bu dünya bir perde, sen arkadaki sır,
Gönül bir saz, inler durur adını söyler.
Kayıt Tarihi : 10.8.2025 18:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!