Hayat ölümü beklerken
Koşuyorum
Gün her gün ölürken
Susuyorum
Güneş her gün doğarken
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Evet her güneş doğuşunda aslında insan ölüme bir adım daha yaklaşıyor. Tebrikler üstad.
Yaşam ., kişiye kendi istediklerini yaptırıyor... Olan-biten bu kadar ne yazık ki...Bunun dışına çıkanlar elbette var... Onlar da ansiklopedi sayfalarına yerleşiyorlar...
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Çoban...
Zaman içinde koşmalar susmalar ölüp ölüp dirilmeler hep var olacaktır Sn:Çoban yeterki umutla hayat'a sarılalım,hassas insanlar düşüncelere dalar,fakat iş güçte bırakılmıyor işte,hayat'ın getirileri,kutluyorum,saygımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta