Kalem kırık, kader kara;
zaman sır, mazi sürgün.
Asır geçer, haşir bekler,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Araf’ta yabancı insan,
hicranı kendine yurt.
Beşer şaşar, uslanmaz hâlâ,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Kâbe insanda, insan pusulasız,
tevhid suskun, ârif dilsiz.
Günah didiklenir, ihsan dara asılır,
Ne bilir bilmezler kendinden nice.
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 22:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!