Kökten kurumuşsa ağaçlar,
Dal neylesin neylesin,
Ölüyorsa bu açlar,
Kul neylesin neylesin.
Mahrum kalmışsa övgüden,
Söz edilmiyorsa sevgiden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gerçeğin ta kendisi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta