Neyin Var Dersen Şiiri - Osman Bulut

Tutulup bağlandım kopmam ne mümkün,
O diyara yeniden gelesim var.
Yorgunuyum kırk dört yıllık bu yükün,
Müsadenle bir soluk alasım var.

İster zevzeksin de istersen zirzop
Hâlâ kalbimdeki o gülsün bir top.
Dokunduysa sağlığına bir mikrop,
En etkili ilacın olasım var.

Çok şey umdu bu fâni bir melekten,
Umduğu geçmedi çarkı felekten.
Olanları geçirip bir elekten
Kendime hem kızıp hem gülesim var.

O günleri çıkart boştur bu ömür,
Seni bilmem bana kıştır bu ömür.
Hatıralar varsa hoştur bu ömür,
Ne kesip atasım, ne silesim var.

Ev yok ki ortada içeri dalsam,
Bir izine rastlayıp da şad olsam.
Yeşil renkli demir kapıyı bulsam,
Açan olmasa da hep çalasım var.

Okul hep aklımda, hâliyle sınıf,
Buyur der mi nazik diliyle sınıf.
Uğraşsın yine bu deliyle sınıf
Diyerek o dersliğe dalasım var

Sen çıkarsın baktıkça sağa sola,
Anlarım ki hayal derim hayr ola.
Adım attığımız o tozlu yola
Bir kez daha kendimi salasım var.

Yıllardır uzağım o gülüşlere,
Aheste aheste yürüyüşlere.
Daldıysan ne âlâ mavi düşlere,
Yoksa tatlı uykunu bölesim var.

Kaç kez "seviyorum" dedim, olmadı
Bir o kadar azar yedim olmadı.
O zamanlar çok denedim olmadı,
Başka yoldan aklını çelesim var.

Saklıyorum yaşanılan her anı,
Emin ol acıdan çok tatlı yanı.
Gülü gören fark etmez ısırganı,
Ne kesip atasım ne yolasım var.

İstisnasız yaşadığım her anı,
İkimize pay ettim o anları,
Sana düştü güzel tatlı yanları.

Yardımcı ol, bir akıl ver, yol göster,
Çıkmaz sokaklarda dökmeyeyim ter.
Biliyorsun bir kez "del" demen yeter,
Ferhat gibi dağları delesim var.

Mümkün olsa söküp alsam kökünden,
Kurtulurdum bu hasretlik yükünden.
Kendini göresin diye yakından,
Yüreğimi ikiye dilesim var.
28.07.2026 İSTANBUL