Sadece ikimizn anlayabildiği bir dilde,
Sessizce konuşabilmekti..
Ne zamandır adını koyamadığımız huzur
Dilsiz yaralarımıza inat
Ruhlarımız birleşirken
Bunu en derinde hissetmekti sukunetimiz
Can derken...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta