Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Farsça yazıp söyledi Mevla’ya olan aşkı,
Belki dilden bir katkı beklemiştir Mevlana.
Keşke Türkçe yazsaydı her dili bilen aşkı,
İyi ki dile müzik eklemiştir Mevlana.

İnsanı kutlu bildi Yaratandan ötürü,

Bu millete bir şey oldu kardaşlar,
Korku duvarını aştı bu millet.
Sanki sözleşmişler, sanki sırdaşlar,
Birlikte köpürüp taştı bu millet.

‘Kurtuluş yok tek başına’ diyorlar,

Aydınlanma erleri birer birer gidiyor,
Sessizliğe bürünen Mümtaz Soysal da sıra.
Anayasa çiğnense kimler bir söz ediyor,
Kimler akıl verecek üstünde dura dura?

Çoğulcu demokrasi kahramanı susmuştu,

Çelikel soyadı onurlu namdır,
Onuru taşıdı Aysel, Murtaza.
Karaman yiğidi saygın adamdır,
Ecevit kalkanı olmuştu haza*.

Gözü, gönlü, beyni, yürek tok idi,

Ezilen halk içinde ezilerek büyüdü,
Halkının acısını söylerdi Müslüm Gürses.
Yoksulluk bağlarından çözülerek büyüdü,
Sazı ile gönlünü eğlerdi Müslüm Gürses.

Halk türküsü, Arabesk ne söylese güzeldi,

Başı dara girenin başvurduğu yazardı,
Canı yanan kimseye can Mustafa Ekmekçi.
Halk için tuzakları, oyunları bozardı,
Karanlığa düşmandı tan Mustafa Ekmekçi.

Köy Enstitülerini yürekten savunandı,

Mustafa Kemal’in askeri olan,
İyiyi, kötüyü gören yiğittir.
Korksun ondan vatan malını çalan,
Hırsıza hesabı soran yiğittir.

Laik Cumhuriyet yolunda yürür,

Milli Eğitim yolu uluslaşma yoludur,
Millet olma bilinci sunar Milli Eğitim.
Başka yollar gösteren emperyalist kuludur,
Yanlış yoldan gideni sınar Milli Eğitim.

Dinciler karıştırdı tertemiz akılları,

Hırsına mahkumdan olur mu kãmil?
Aklı fikri onun riyaya hamil.
Doğruluk beklemek beyhude ondan,
Kaypaklık harisin ruhuna şamil,

Kuş beyni yüzünden sanılır tayyar,

Muktedir etse de aklınla alay,
Yine de muktedir alkışlıyorsun.
Milletin önünde bassa da kalay,
Yine de muktedir alkışlıyorsun.

Padişah çok yaşa diyen sen idin,