Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Adam satın almak için verilir,
Organize işin parası rüşvet.
Yasa dışı olan işler görülür,
Ahlâkı ezmenin kirası rüşvet.

İnsandan insana verileni var,

Sabahattin Ali oldu,
Geçmedi günler geçmedi.
Ne güldü ne çile doldu,
Geçmedi günler geçmedi.

Gizli gizli izlenirdi,

Yaban ellerinde bizden sesleri,
Duyuran Melodi oldu Ağdaşan.
Acıya döndürdü bizde hisleri,
Şafak iken gitti, soldu Ağdaşan.

Halkın dertlerini yazan kızıydı,

Saklambaç oynayıp gizleniyoruz,
Evet dersem çıkma, hayır dersem çık.
Büyük biraderce izleniyoruz,
Evet dersem çıkma, hayır dersem çık.

Dünya da, yurdum da çok şeye gebe,

Saltanat hortlamasın, savaşlar başlamasın,
İnsanları sevenin barış olsun silahı.
Halka baskı kurmayı kimseler düşlemesin,
Toplumlar özgürlükte arasınlar felahı.

Saltanat isteyenin halka saygısı yoktur,

Sami Nabi Özerdim saygın bir kitap kurdu,
Her satırın altını çizerek okuyordu.
Evi kitap duvarlı, kütüphaneydi yurdu,
Bir kitabı bitirip yeniye bakıyordu.

Atatürk ve Türk Dili uzmanlık alanıydı,

Paraya para demez,
Neden hiç helal yemez?
Gerçekleri söylemez,
Sanal ortam ünlüsü.

Sanal ortamda bunlar,

Sanatın ortasına sanatçı doğmuş idi,
Daha bebekliğinde sanata değmiş idi.
Oynamadı yaşadı rolü Adile Naşit,
Tiyatro ışığında sahneye yağmış idi.

Komedi, trajedi, güldüren ağlatandı,

Karaman semasından bir yıldız daha kaydı,
Aktör Ahmet Uğurlu sonsuzluğa uzandı.
Okumuş oyuncuydu, tanınması kolaydı,
“Tabutta Röveşata” yaparak ün kazandı.

Döngel Karhanesi’nde iz bırakan Keskin’di,

Üstün yeteneğiyle sanat yoluna çıkan,
Bumin Gaffar Çıtanak, olmuştu Fikret Hakan,
Tiyatroda atmıştı sanata adımını,
Güçlü kalemi vardı fikri kitaba döken.

'Yılanların Öcü'nde Kara Bayram gibiydi,