Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Basında, siyasette ulu bir çınar idi,
Cumhuriyet aşkıyla coşan bir pınar idi.
Her karanlık ortamda mum gibi yanar idi,
Doldurulmaz bir boşluk bıraktı Altan Öymen,

Tam bir devlet adamı, özgür basın eriydi,

Bu altın başları belaya sokar,
Çok şükür girmedi benim kanıma.
Ne kolye, bilezik, ne küpe takar,
Teşekkür borçluyum bizim hanıma.

Bir zamanlar yüzük diye takardım,

Örs çekiçten daha fazla dayanır,
Çekici zalimce vuran yanılır.
Örs kendi sesini duyar uyanır,
Örsü vurdumduymaz gören yanılır.

Bak tarihe sonu gelmez zulüm yok,

Söyle bize Bartın, söyle Amasra,
Böyle kaza yakışır mı bu asra?
Grizu önlemi yetersiz ise,
Madeni cehennem yapıyor esra*.

Daha fazla çıksın istenir kömür,

Çocuğu büyüten ana kucağı,
Kıvamda pişiren baba ocağı.
Kucaklar, ocaklar nimettir bize,
Onlarla tanırız köşe bucağı.

Anadan alırız ilk besinleri,

İçinde yaşadığım toplumun sesi odur,
Halkımla anlaştığım sözümdür ana dilim.
Yaşadığım ortamda insan nefesi odur,
İnsanlığa katılan özümdür ana dilim.

Daha okul görmeden aileden aldığım,

İlk göz ağrın oldum, ana olunca,
Her şeyi ilk bana dilerdin anam.
Çok kardeşim öldü, yalnız kalınca,
Arada gözyaşı silerdin anam.

İyi bir babaydı sevdiğin erin,

Türkiye Cumhuriyet, laik hukuk devleti,
Bu vatanda herkesi bağlıyor Anayasa,
Uluslararasında görülürse kudreti,
Devlette saygınlığı sağlıyor Anayasa.

Anayasa hukuku mahkemeyle yaşatır,

Sonsuzluğa göçüşün simgesi Anıtkabir,
Atatürk ulusunun yüreğinde yatıyor.
Bağımsızlık, özgürlük imgesi Anıtkabir,
Zulme isyan edene cesaretler katıyor.

Atatürk’ü sevenler avlusunda buluşur,

Vedat Dalokaylardan devraldı Ankara’yı,
Devrimci uzmanlarla buluştu Ali Dinçer.
Halka yuva kurandı, düşünmedi sarayı,
Halkçı belediyeye alıştı Ali Dinçer.

Batıkent’in, Metronun temelini atandı,