Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Hikmet Çetinkaya gazetecidir,
Feto belasını haber verendi.
Cumhuriyet için güç vericidir,
Her zaman faşizme karşı direndi.

Yurdun gerçeğini araştırandı,

Eline, diline, beline hâkim,
O bir coşkun ırmak seline hâkim;
Kendinde aramış ne aramışsa,
Hacı Bektaş Veli haline hâkim.

Türklüğün vicdanı, inanç ışığı,

Anılarım canlandı devridaim gününde,
Gecikmiş bir taziye say Hüseyin Çırakman.
Dostluğun bana miras bu gününde, dününde,
Geçse de sayısız yıl, ay Hüseyin Çırakman.

Omuzunda sazınla okullara gelirdin,

İnanmak güzeldir ruhu besliyor,
Ama sen kıyana inanıyorsun.
Eğriler yalanla sözü süslüyor,
Doğruyum diyene inanıyorsun.

Yönü bizden yana çevir, diyorlar,

Faşizmin elleriyle bir ışık söndürüldü,
Muzaffer İlhan Erdost oldu o gün güneş, ay;
Sanmayın zorbalıkla yönümüz döndürüldü,
Yürekte yangın oldu yaşatılan her olay.

Aydınlık vermek için yanan mum İlhan Erdost,

Yetenekli sanatçı, bilinçli bir yurttaştı,
Kimseyle yarışmadı yalnız kendini aştı.
Yüreklere dokundu ezgiyle İlhan İrem,
Kadife gibi sesi sevenlere ulaştı.

Müzisyendi, yazardı, düşünürdü, ozandı,

Kara günler peşpeşine geliyor,
Aydınlanma Bilgesi’ni yitirdik.
Karanlıklar, mumu tehdit biliyor,
En güçlü olanı yaktık bitirdik.

Düşünürdü, üzerine vardılar,

Hak, hukuk, adalet bilen müzisyen,
Sanatta önlerde gelen müzisyen.
İlhan Şeşen mirasını bıraktı,
Kardeşleriyle bir olan müzisyen.

Neler olduğunu hep soruyordu,

İmamoğlu demeyelim,
İsmi bizi korkutuyor.
Dama girsin görmeyelim,
Cismi bizi korkutuyor.

Resmine ok saplayalım,

‘Köylü Ressam’ denmişti, elleriyle görendi,
Anadolu rengini hakkı ile verendi.
Balaban ekolünü yaratmıştı İbrahim,
Türk resim tarihine hakkı ile girendi.

Çizgisiyle özgündür Balaban Resimleri,