Nesrin
Birdenbire sıkıntı ile uyandım.
Nesrine değmek için yavaşça kolumu sola uzattım.
Soğuk ve boştu yatağın solu.
Nesrin’in altı ay önce gittiğini hatırladım bir an.
İşte o biran içim bayıldı
Soğuk bir ter bastı vücudumu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta