Neron Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir ıslık koptu,
Tırmandı avaz,
Saçıldı, halka halka.
Atıldı aniden,
Kıyama tüm horlananlar,
Dindi atölye,
Dindi vaazlar,
Duraksadı çarklar,
Vinçler, ağır saban.
*
Yürü! Emri gelince,
Yürü! Emri gelince!
*
Ürktü çınar,
Ürktü serçe,
Kaçtı akrep
Bilekler bükülünce,
Bilekler bükülünce.
*
Çatladı zemin,
Sarsıldı bey,
Korktu karınca,
Şaştı, börtü püsür.
*
Hep birden, vurunca tabanlar,
Hep birden, basınca tabanlar!
*
Yıldırımlar, gök gürlemeleri,
Meydanlarda, adım sesleri,
Caddelerde, beşer nehirleri,
Hürriyet! Hürriyet!
Hürriyetti, dillerden dökülen.
*
Nidalar gürledi,
Sarstı taşları,
Çınladı, yankı yankı,
Hendekler açıldı,
Namlular çevrildi,
Pimler çekildi...
Kendine geldi,
Can veren hasta,
Beşikteki bebek,
Zindandaki tutsak,
Sustu işitti.
*
Pimler çekilince,
Pimler çekilince!
*
Sondu, bu akşam çanı,
Delirmişti barut,
Çıldırmıştı demir.
Devrildi gövdeler, teker teker,
Seller indi, şorul şorul,
Dize geldi, sultanlar,
Yıkıldı mabetler.
*
Öbek öbek, yiten canlar,
Onurla, göçen ruhlar,
İşitmiş mi ola, bu gürültüyü,
Zafer naralarını,
Zalim kıyıcı Neron?