huzursuz gönlümün,
soğuğu oluyorsun.
Erzurum da kışım,
Ağrıda zirvem,
Sahrada ufuk oluyorsun.
Seni bulamadığım,
Ufkumun ötesi yalnızlığımda...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'tebrikler hocam güzel bir şiir, tebrikler bizlerde erzurumlular olarak edebiyatçılarımızı ve şiir sevenlerimizi bir araya getirmek üzere bir gurup kurduk 'erzurumlu şiir sevenler gurubu' sizleride armızda görmekten gurur duyarız saygılarımla muammer ertem karakaya'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta