İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
O usta her an insanın yanıbaşındadır ama insan, insan olduğu, ondan- gafletinden sıyrılamadığı müddetçe bakar olur ama görmez olur. çünkü gözlerine dünyanın gölgesi düşmüş, karanlık içersinde ustasını arar da arar.
Yaralı olmayanmı var, deli olmayanmı var, akıllı olanmı var ki şu dünyada. Aklın ötesine sıçrayan ise az, hatta çok az var. selamlar. sevgiler, saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta