Yüzsüz hem de arsız, damarı katlı,
Bu yüzden doğruyu, görmüyor haklı,
İnsan için dirhem. etmiyor kaygı,
Saygıyı sevgiyi, nerde bıraktık.
Demeyom, en al, elmayı, yol getir,
Demeyom, petek petek, süz bal getir,
Selam bekleyom, özüne koy getir,
Selamı sabahı, nerde bıraktık.
Hadi geçtim sade, kendin çıkta gel,
Şaşma yolda, bir meşale, yakta gel,
Kitli değil kapım, ama, çalda gel,
Muhabbet, sohbeti, nerde bıraktık..
Beşer şaşar, insansa, merak eder,
İnsan, nerden gelir, nereye gider,
Çok okuyun demiş, erenler, pirler,
Kitabı kalemi, nerde bıraktık..
Mevla rahmet, rızkı dağa bırakır,
Gücü yeten, saklar, sana aratır,
İnsanı insanla, dener sınatır,
Paylaşmayı, vermeyi, nerde bıraktık.
Akıl verir doktor, gafayı bozmuş,
Kadı sarayda ohh.! yolunu bulmuş,
Çoban haramiyle, işini tutmuş,
Koyunu kuzuyu, kurtla bıraktık.
Herkes ayrı baş, hiç, tutmaz dokusu,
Sevinir eteği, taşla dolusu,
Özvecan der nedir,? söyle doğrusu,
Kimse almaz cevher, rafta bıraktık..
Özcan Kurt
Kayıt Tarihi : 19.09.2026 19:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!