Beyaz neon bir akşam güneşi
taşmış kanalizasyon kıvamında bir trafik
ve yeni, yeni başlayan tereddütlü yağmur
buğulanmış camın üzerinde oyun oynuyorlar
denize, gökyüzüne dair, günaha ve melankoliye...
-Bir Jacobean trajedi bu,
herkes ölüyor, kimse kaldıramıyor geriye-




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta