Memleket çalkalanıyordu o gün. 24 Nisan gecesinde 2004’ün.
Yoksul, yaşlı bir kadın; yemenisini sarıp başına, süzüldü kerpiç evinden Lefkoşa meydanlarına...
Yürüdü koltuk değnekleriyle yaşlı kadın. Yürüdü ağır aksak. Sardı meydanları. Sardı Lefkoşa’yı. Tüm Kıbrıs’ı sardı yoksul, yaşlı kadın.
Herkes gördü...
Nenem benim...
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




Tüylerimin diken diken olmasını,yüregimin acımasını sağlayabilmek bukadar kolaymıydı?......tebrikler .
Kıbrıs türküleriyle buram buramdın nenem.
Abanıp koltuk değneklerine,
Coşkuyla ve muhkem,
Salını salını Kıbrıs geliniydin.
Endamın umuttu.
Duvağın özgürlük.
Duvağın ne güzel senin...
Ellerinden öperim nenem.
Sabır kokulu ellerinden...
tebrikler çok güzel kaleme almışsın selamlar
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta