Nefsin Arzuları Şiiri - Cahit Telkök

Sevmesem de yine gelir,
Çatar nefsin arzuları.
Şu gönlüme çıban olur,
Batar nefsin arzuları.

Kibirlenir, başa kakar,
Kullara da bir kulp takar,
Şimşek olur, cana çakar,
Yeter nefsin arzuları.

Gizli gizli riya ile,
Her daldığım rüya ile,
Doğrulukta güya ile,
Yatar nefsin arzuları.

Öfke desen, kumaş aba,
Her işimde kaba saba,
Sığmaz ki koyduğum kaba,
Atar nefsin arzuları.

Kıskanmanın hasetiyle,
Cimriliğin kesatıyle,
Hem iblisin fesatıyle,
Beter nefsin arzuları.

Ne bulduysa tıkınarak,
Aç gözüyle bakınarak,
Yoksulluktan yakınarak,
Yutar nefsin arzuları.

Dilde kemik olmaz derler,
Sözle taşar gökler, yerler,
Doğru yanlış her dem zırlar,
Öter nefsin arzuları.

Zenginliğe eder tamah,
Nedir ki bu doymazlık, ah!
Malı mülke akşam sabah,
Katar nefsin arzuları.

Hiç tanımaz haya edep,
Mevki makam olur sebep,
Şerefini ziyanla hep,
Satar nefsin arzuları.

Gurur yapar, büyüklenir,
Sebepsizce ayaklanır,
Yere düşer, sayıklanır,
Yatar nefsin arzuları.

Aykırı da bir gün göçer,
Ecel şerbetinden içer.
Canın hırsı o gün geçer,
Yiter nefsin arzuları.
Kabrinde bir çiçek açar,
Biter nefsin arzuları.