Bir çay yaprağının yeşili kadar güzeldi nefize
Karadenizin akça pakça güzel nur yüzlü güzeli
Gözleri çay yeşili, ay parçası bembeyazdı yüzü
Alnına yazılan yazıya, bahtına düşen kadere razı
O çay yeşili gözleri, her daim şefkatten parlardı
Biraz mahcup, biraz mülayim olurdu, diğer öbür tarafı
Gel zaman, git zaman, vakit geçti duraksamadan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta