Nefestir Baba Şiiri - Bilal Dağ

Nefestir Baba

B_abayla başladı insanlık,
A_nayla görüldü dünyada canlılık,
B_eşeriyete hem-hal oldu babalık,
A_h demek babaya kabalık,
L_anetlenirsin ataya yaparsan saygısızlık,
A_klı olan yapmaz insana vefasızlık,
R_ezili hüsran eder yaşamda sabırsızlık!...

G_elir geçer ömür dediğin ,
Ü_zersen babanı üzer çocuğum dediğin,
N_azlanırsan atana naz eder canım dediğin,
Ü_şenirsen hürmette üşenir kuzum dediğin!..

K_aybetme babana olan umudu,
U_nutma korunaktır babanın kucağı,
T_erketme yalnızlığa hayattayken babanı,
L_isanını bozma büyüklerine karşı ,
U _ sanma çalışmaktan helal rızka karşı!...

O_rdular kuruldu babalar sayesinde ,
L_iderler yetişti babaların ocağında ,
S_anat buldu evler babaların emeğinde,
U_mutlar yeşerdi babaların işciliğinde,
N_efes oldu babamızın varlığı hayatımızda!...