kalabalığın sesini dinlerken yorulduğum bir gün,
yüzümde yorgunluğumun sessizliği,
muhabbeti özlemişim bir dost ile edilen,
aklıma kahve içmek gelir en azından kendimle konuşurum diye,
kahve biter kalan telvesindeki buruk acı,
zaten pek de anlaşamam kendimle,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta