Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Ben 13 yaşındayım.Küçüğüm fakat küçük olmama rağmen bazı yetişkinlerin bile dayanamayacağı şeyleri yaşadım, daha çok ağladım.Kendiniz hakkında böyle bir düşünceyi kabullenme sürecinde adeta büyüyorsunuz belki 5 belki 10 belki 20 yaş.
Bütün eşcinseller gibi benimki de doğuştan ve vay farketmeyen ailemin haline!
Hiç sordunuz mu (bende kabullenme sürecinde fark ettim) ' Bu kıza neden daha kreşte 4 yaşındayken bir kıza aşık oldu ' diye? hiç sordunuz mu neden erkek gibi davranıyor ve 6 yaşında anasınıfında kızlar tarafından evcilik oyunlarına alınmıyor, sürekli erkekleri dövüyor arabalarla oynuyor diye, sormadınız ve siz benim gibi bir çocuğu hak ediyorsunuz üzgünüm (!)
Ahh baba..25 sene boyunca içip ailemizi mahfettin, bana bir kez olsun babalık yapamadın, erkek nefretinin baş tacısın teşekkür ederim!
Annecim.. babama dayandın, bana dayandın kalp hastası oldun, öldün öldün dirildin ama mecburdum.Tam 2 ayda bütünüyle değişmeye mecburdum..senden ve herkesten uzaklaşmaya mecburdum..Agresif tavırlarım, en küçük şakayla karışık kelimelerine katlanamayışım, herşeyden eşcinselliğime ait birşey çıkarmam, sadece bu yüzden..
Benden nefret ediyorsun diyorsun ya sürekli ben senden değil, lanet toplumdan nefret ediyorum benim bütün haykırışlarım onlara!
Hatan var, bu yüzden küçük bir nefret var elbet içimde; Babam hiç baba olamadı, küçükken yaptığım erkeksi davranışlara ya da internet oyunlarında bilinç altı olarak sürekli erkek karakter seçmemi (choose) 'n nedenini bir kez olsun bile sormadın, sürekli kadın sanatçılara aşık olup filmlerde gördüğüm kadın rollere kafayı taktığımın farkına varmadın.Benim 2 sene boyunca hiç ama hiç takılabileceğim bir kız arkadaşım olmadığını fark etmedin ve olmamasının sebebide daha kabullenmeden önce hatta eşcinsellik diye birşeyin olup olmadığını bile bilmeden önce ' ya onlara bazen o gözle baktığımı anlarlarsa ' olmasını bilmiyordun ama istesen cillop gibi bilirdin, beni benimle bıraktın serbest olmamı istedin hiç bir zaman baskı kurmadın üstümde bu konuda sana minnetarım ama keşke biraz kursaydın ama baskı değil, kafanda bir kaç senaryo kursaydın ' ya kızım eşcinselse ', veya ' kızım neden böyle ', ' Kızıma son 3 ayda noldu '. ah anne keşke..
Ah peki, konu nerden geldiyse (bende hatırlamıyorum) hormonlardan açıldığında, ilk fark edişlerimin günlerinde (sabah 6'lara kadar ağladığım ve beni yakaladığın o günlerde) ' anne ben neden kızlardan hoşlanıyorum ' deyip hıçkırık hıçkırığa ağladığım ve itiraf etmeye çalıştığım zaman neden hiç aklına gelmiyor neden! ? ! ! baktım sen ' psikolaga gidersek düzelir, hiç birşey olmaz geçer, ergenliktir ' dedin diye lafı değiştirmeye çalışıyorsun diye bende değiştireyim dedim yoksa olmayacaktı öyle, ve birdaha sana bu konuyu bidaha hiç açmadım ve o zamandan beri kapandım odama peki bunları neden fark etmedin? ! neden?
Haha geçen gün çizgi film'de bir kızın bir kıza senden hoşlanıyorum'u içinden dediği bölümüde yakaladın ben izlerken. Peki hiç mi sormadın yine kendine?
Anne bu bir hastalık değil, kabullen artık, ya anladın kabullenemeyip bana çaktırmıyorsun, ya da hala uyuyorsun allah kahretsin!
Dünyadaki milyonlarca normal olan eşcinsellerden biriyim, eğer benim itiraf etmemi bekliyorsan, korkuyorum nasıl edeyim! Belki homofobik değilsin, belki de buna sıcak bakacaksın, ama bunu bana belli et, madem azıcıkta olsun anladın bunu bana belli et! Yalvarırım artık ben ağlamak istemiyorum, ben özgürce arkadaşlarımın arasında dolaşmak istiyorum, ya eşcinsel olduğumu anlarlarsa korkusuyla yaşamak istemiyorum ben sahte gülüşlerimin altında içten içe ölümü yaşamak istemiyorum!
Vay homofobik ülkenin cahil insanlarına, vay bizim kuzu sürüsüne..ahh, vay bizim insanlığımıza!
Ben çekiyorum bari sizin çocuklarınız çekmesin, Onlara hafif hafif yaklaşın, ve şu cümleyi kurabileceğiniz bir cümlesini yakaladımmı hemen söyleyin ' yavrum, biz seni her halinle kabul ediyoruz, biz seni çok seviyoruz ', söyleyin böyle söyleyin ki size açılmasının ihtimali artsın ve kendini güvende hissetsin. Psikologlara götürmeyin, bu sadece çocuğunuzun psikolojisini bozar, bu tedavi edilebilir bir durum değildir, zaten ' tedavi ' kelimesi eşcinselliğe uygun değildir, çünkü ne hastalıktır ne de şuur bozukluğu.
Onları öyle kabul edin, onlar sizin evladınız, onların arkasında durun ve azıcık bilinçlenin, ne yazarlar var kalemlerinden çıkanlarla içinizi rahatlatacak.Yalvarırım artık şu üstünüzdeki geleneksel tozlardan kurtulun, ' türk aile yapısıymış ' peh! .
Bizde sizden biriyiz, bizde sizin gibiyiz, siz nasıl aşık oluyorsanız, bizde öyle aşık oluyoruz, siz nasıl saf ve temiz duygular besliyorsanız, bizde öyle duygular besliyoruz, bizim sizden farklı olan bir yanımız yok, biz sadece böyle doğduk.
Bunu değiştiremezsiniz, değiştirmeye çalışmayın, ama bizi böyle kabullenin, lütfen. Siz sadece biz ve bizim kaderimizi değil bütün insanlığın kaderini parçalıyorsunuz.' Siz dediğim, homofobik insanlar '
Yalvarırım artık ben ve benim gibi birçok çocuk ağlamasın, çocuk diyorum çünkü biz yetişkinler gibi değiliz, bizim sizin desteğinize ihtiyacımız var, bizim psikolojimizin desteklenmeye ihtiyacı var, düşünce yapımız gelişirken tek başımıza hareket edemiyoruz.Zaten yetişkin olsaydık birçok şeyi kendimiz karar verip kimseyi takmadan yaşayabilirdik, ama bu mümkün değil.
Lütfen artık bizi ötekileştirmeyi bırakıp normal olana yani ' toplumun bir parçasıymış gibi davranmaya dönün.
Hislerimizi anlayamazsınız, ama herkesin iyiliği için bir kez anlamaya çalışın..
Bizde sadece dünyadaki 7-8 milyar aşık olabilen insanlardan biriyiz, neden farklı olalım ki.
Yalvarıyorum artık bizi kalıplaşmış düşüncelerden çekin alın, lütfen..