Verdin bana çileyi narkoz misali yavaş yavaş.
Borçlu kaldım ben sana
Mutlaka yaz bir kenara
Ödeyeceğim bir gün bu borcu sana ..!
Bazen ne bir adım geri nede ileri atabiliyor insan.
Sadece oturup bakmak ile mükellef kalıyor insan ..!
Belki de yaşadıklarımız, bitmek bilmeyen bir döngüydü.
Şair öldü,
Şiir kana bulandı.
Ve çocuklar, savaşın ve zulmün acımasızlığında büyümeye mahkûm bırakıldı.
Yağmursuz kalmış toprağın bulutlara isyanı gibiyim;
Sensiz ve çaresiz…
Pimi çekilmiş bir bomba gibi, sana hasretim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!