Nedim Çekin Şiirleri - Şair Nedim Çekin

Herkesin bir sevdası vardır şu hayatta, Rodriguez;
Savaşarak eksildiği,
Bedel ödeyerek öğrendiği
Ama asla sahip olamadığı.

Sen, diyarım kadar uzak;
Bekir’in anlattığı kadar berrak mısın hâlâ,
Yağmalanmış bir coğrafyada, zelal?
Ben aynı yerdeyim,
Yaralarım eski, suskunluğum yeni;
Adını anınca sızlayan bir yurt gibi.

Dünya ağır gelirse bir gün,
Kimseye görünmeden uzaklaşırım.
Başımı göğe kaldırır,
Seni anarım; cixêramîn.

Senle geçecek güzel günler dururken,
Kalbim sensizliğe yetinmeyi kabullendi.

Belki bir gün kokun rüzgâra karışır,
Ben de seni bir nefesliğine yeniden solurum.

Sonra ne olacaktı ki?
Senin yokluğun gelecekti,
Benim payıma yine beklemek düşecekti.

Evet hâkim bey, suç benimdi;
Değmeyen bir yüze
Bir ömrü harcadım.

Şimdi mi?
Senden uzak,
Kederle mühürlenmiş bir ömrün içindeyim.

Onuru yaşamından üstün olmayan tek halk
Kendini paraya satan insandır ..!

Sevmek;
kendi toprağında mülteci gibi yaşamaktır.
Özgürlüğe kefeniyle sarılmaktır.
Acısıyla, tatlısıyla
bir kez bile geri adım atmadan yürümektir.