Bir kapı gıcırdıyor içimde
kimse girmiyor.
Duvarda asılı kırık bir saat
Kimse bakmıyor.
Avuçlarımda kırık bir ışık var,
Ama ısınmıyor.
Toprak susuz, su topraksız
Dayanır mı, söylesene
Bu can bu kalbe küsmeden
Ne olur bana dönsene
Rüzgâr yolsuz, yollar izsiz
Tut elim'den sevgili ;
Devrim yapalım senin ile
Ateşten elbiseler giyip ölüme yürüyelim.
Deniz gibi,
Mahir gibi,
İbrahim gibi,
Üç Şehir
Karanlık gecelerin son kaybı,
Geceye mahkûm edilmiş sokak,
Işıksız lamba,
İronik ranza,
Ters esen rüzgâr,
Ah be çocuk
Kaldirmiyor yüreğim
Kaldırmıyor artık
Kanı
Ölümü
Ceset kokan baharı
Yüreğim bir volkanın eşiğinde, suskunluğun içinden
lav gibi kabarıyor.
Dil susar belki ama gönül sessizliğin bağrında
özlemi çığlığa çevirir.
Çığlık olur, feryat olur, bazen nefretin karasına bürünür.
Yaşam var olduğu sürece
Umut her yerde filizlenir
Bazen
Bir iş yerinde
Bazen
Umudunuzu yitirmeyiniz
Güzel günler göreceğiz
Karanlığı aydınlığa
Mutlak bir gün döndüreceğiz
Ay Yıldız doğar Güneş batar
Sakın ola hayır deme,
Yüreğimi kanatma.
Baban vermese seni bana,
Kaçalım biz buralardan.
Umut var bu dağlarda,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!