UNUTMA:
Kırık bir daldan fidan beklenmediği gibi,
Parçalara bölünmüş bir kalpten de sevgi beklenmez, Roze…
Yaşamak ve umutlarımıza tutunabilmek için,
Bazen bu hayatta kaderimize boyun eğmek gerekir…
Hukukun sustuğu, demokrasinin gömüldüğü ülkelerde
Sömürgeci akıl, talancı el
Ve vatanı satanlar cirit atar.
“Nasılsın?”
Diye soruyormuşsun herkese…
İnan,
Sen gideli ben, sensiz bir hiçim…
Boşluğun içindeyim, kırık ve yaralı…
“O gün, kalbinden ve aklından hiç bitmesini istemediğin sevdayı…”
Bir gün gelir, kalbinden ve zihninden silinmesini de dilersin…
Keşke sorsaydın…
Bütün umutlarını çalıp götürdüğünde,
Hiç vicdan azabı hissetti mi, diye…
Unutma, insan umut ettikçe yalnızca bir şeyleri kazanmakla kalmaz,
kendini, sabrını ve hayatın anlamını da keşfeder…
Biat edilecek biri varsa,
o da yaratılan değil, yaratanadır güzelim.
İnsan insana boyun eğmez;
çünkü kul, kula değil, hakikate secde eder.
Gerisi korkudan, çıkarından ve geçici heveslerden ibarettir…
Belki de ölümün coğrafyasında birer mülteciydik.
Sen özgürlüğe sevdalandın,
Ben ise senin geride bıraktığın acılara…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!