Senden sonra…
Ne beynimde sana şiir yazabildim,
Ne de kendime dönebildim, Rozarya…
Her anım seninle yanıyor,
Her nefesim seni arıyor…
En kötüsü biliyormusun ne ; canından çok sevdiğin insanların, bile bile canını acıtması...
Sen ;
Bende ki senin kıymetini bildindemi.
Ben ömrü yoluna feda etmedim deliyyy...
Aslında biz, nefes alan ama görünmeyen gölgeler gibiyiz;
yaşarken yok sayılan,
öldükten sonra değeri biçilen,
sessizliğimizle hatırlanan varlıklarız.
Hepsi bundan ibaret.
Kazanamayacağın bir kumarda,
Hiçbir zaman rest çekmeyeceksin.
Çünkü bazen en akıllıca hamle, susmak ve beklemektir...
Umutlar tükendiği an,
Bu dünyada sessizlik bozulur;
Mermiler konuşur,
Ve kimse hayatta kalmanın garantisini veremez…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!