Ağır bulutlardan ince ince yağmurlar yağıyor bu gece,
Oluyor bazen sessiz kalınca,
Bir de bazen insanların arasına karışınca.
Bu nasıl saatki tersten dönüyor,
Gökyüzünü göremeyenler küçücük gözlerine kızıyor,
Bu nasıl hayat mahvoluyor?
Bir kusuru varmış demek ki göremiyorsa.
Daha küçücük bir çocuktu nedi,
Ağlamak neydi bilmiyordu,
Daha yeni görmeye başlamıştı kendini, Yarına gelmeden dünü özlüyordu.
Bayım Madem ağlayacaktınız,
Neden gülmeye heveslendiniz?
Ölüme aşıktınız, neden yaşamak için çabaladınız?
Aramayın, bulursunuz kendinizi
Kim boğmak istemezki bu denizi...
07.10.2023
Mehmet Emin GülicemKayıt Tarihi : 14.04.2026 23:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!