Yazmak için zamanım kalmadı palavrasına gönlüm tok. İnsan yazar. Yazma heves değildir.
Sorun şu ki ben arızalıyım. Fazla detaylara inmeye ne zaman başlasam sanki sırtımda tonlarca karınca geziniyormuş gibi, o ağirlığin
altında eziliyormuşum gibi bir duygunun karanlık çukuruna düşüyorum.
Yine de bu sıralar işten-güçten ayrılsam düşüncesi ufaktan ufaktan başladı.
Sevecen Otel de bir oda kiralasam 40 yıldır kullanmadığım daktilomu temizleyip sırtıma yüklesem ve sevdiklerimden izin istesem sevdiklerimde o izni güle oynaya verseler...vay ki vay.
Yazmak.
Parmakları kesilmiş siyah eldivenden çıkan parmaklarına gülmek gibidir...Hele uyuşurlarsa zevkine doyum olmaz....
Kayıt Tarihi : 24.10.2026 16:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!