Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dünyaya gelmenin sebebini anlayın... Derken, ameli hatırlatan güzel bir şiir.... Yüreğine sağlık Kerim bey... Tebrikler...
Doğarken ağlayıp, ölürken gülmek... Gurbete gidip, sılaya dönmek gibidir... Kaleminize sağlık Kerim bey, tebrikler...
Sevgi ve saygılarımızla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta