Ben; bu hayat yolunda bahta kırgın çilekeş
Yürürken ağır aksak, gayemi unutmuşum;
Yüreğimi bir açsam zifiri geceye eş
Ruhumu bir yokluğun varında uyutmuşum;
Bahtın yükü mü’min’e gam değilmiş, bilmedim
İmanım dimdik derken, tam eğilmiş bilmedim.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta