Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yok oluşa değil
toprağa can
çiçeklere can suyu verdim seni,
gülüm
yasemin olup selam durdum
papatya olup el salladım gidişine

umudum üzülür
gelmeyince
ve yüreğim tepetaklak
kahreder yalnızlıklarım
sensiz
ve anlamsız kalabalıklarda

gölge etme pencereme
kapatma kepenklerimi
yıllardır
dört duvardır baktığım
bir de
köhne tavan

güneşle ay mı tutulur sadece
ateşi
ağrısı
acısı
yatması, kalkması
yürek yangınıyla

sevmek
ne ayıp
ne günah
ne de yasak
düpedüz gönül işi

yüreğime danıştım
sevmemde sorun yokmuş
hazanda
o halde gönül
sev sevebildiğin kadar

Gönül yaram kanıyor
Yürek sevdam ağrıyor
Günün sonunda
Her ikisinin de
Yarısı eksik
Diğer yarısı firarda

şu yaşamda
yaptıklarım değil
yapamadıklarım
eksik kalışlarım
gecikmelerim
iç didişmelerimdir

ne çalışmak ağır gelir
ne zorluklar
ne de yollar koymaz bana
ilgiye, sevgiye muhtaç
sokakta sabahlayan
ya da Orta-Doğu’da

en ağırından
gönül yorgunuyum
dostlar
diğer yorulmuşluklar
kuş tüyü misali
vız gelir bana