Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

o gülüşün
var ya
o içten
o kuralsız
hesapsız
sonsuza götüren

suikasta uğrayan
üstleneni olmayan
ve ortada kalan
kimsesiz duyguları sahiplendik
tüm benliğimizle
kendimize aitmiş gibi

bu kalabalık şehirde
yalnızlığınla yüzleşerek
sükut-u hayale
uğramak da varmış
nihayetinde

suya sabuna dokunmayan
sudan sebeplerle
oyun bozanlık yapıp
köşeye çekilmek var
ya da yaşama can suyu vermek
sulandırmadan

gözlerim kelepçeli
görüş yasağı başladı
beynim kodeste
ömürlük birikimim
yüreğimdeki mevduata
el konuldu

düşünsel sürgünlüğüm
demir kapılar ardında
duygusal sürgünlüğüm
yüreğinde
tenim ellerinde
gönül gönüle

kar etmez
sürgün yemiş
habis söylemler
sürgün vermiş düşüncelere
açar çiçekler
istediği renkte

başım göğe ermedi ama
ayaklarım
nihayet yere değdi
beğenme
etkilenme
göz göze gelme

bir bakmışsın
eni konu
dönüşü olmayan
sürgit
yolculuk başlar
en derinliklere

hatırlatma,
dayatma,
sürgit ısrarlar anlamsız
inatlaşmamalı duyguyla
zorlamamalı
dereler gibi