Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

çiğ yemedik ki
karnımız ağrısın
zebaniler bizi çağırsın
kırsal kökenliydik
dallı güllü pazenler giydi
sevdiklerimiz

HEKİMİZ

büyücülükten gelerek
bilimselliğe evrilen
her yeni gün gelişen
laboratuarlarda sabahlayan

ne gece
gündüz bilmeyen
soğuğu hissetmeyen
nerede başlayıp
biteceği belirsiz
uçsuz bucaksız

akacak kan damarda durmaz
ucunda ölüm yok
bana bir şey olmaz
kaderimse yaşarım diyerek
sorumluluk almamakta ısrarlı
ve yaşamı savsaklayarak

her Allahın günü
yüreğime dokunuyorsun ya
helal olsun sana
hani
hoşuma gitmiyor da değil

paylaştığın resimlerde
içten,doğal
gülümsüyorsun masumane
benim burada
ne anlam yüklediğimi
yüreğimin sıkıştığını bilmeden

emin ol
cehennemden farksız
her sokak acıya
her cadde imkansızlığa
her şehir
sensizliğe

mehter marşı ritminde
bir ileri
iki geri
melez duyguların
efkarındayım

pratiğin dayattıkları ile
vurulan her darbede
yaşamsal kırılganlıklarımız
artıyor gitgide
aldığımız her nefeste

yüreklerimiz arasında
mesafe olsa da
gözlerimiz buluşur
her hafta Salı
geçmeyen günler
beklemesi zor süreçte