Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kendi mahpushanemizi örüp
varlığımızı hapseden
ve gün ışığına çıkamadan
zifiri karanlığı yaşatan
yarattığımız korkulardır

etrafımızı saran
korku dağları
olduğu gibi duruyor
yerli yerince
sen çıkmalısın zirvesine
yüreğini

bir hışımla yaratılan
korku dünyası
ilelebet hakim olamaz
yaşam biçimlerine
ve tutsak edemez yürekleri
ve raptı zapt altına alamaz

şaklabanlık
hokkabazlık yapardık
kılıktan kılığa girerdik
çocuklar sevinsin
korkulu rüya görmesin
güzel günlere uyansınlar diye

korkunç güzel
denildiğinde
babam derdi ki
hem korkunç
hem güzel nasıl olur
gülerdi ironiye

önümüze
aymazca çıkarılan setler
hayasızca oluşturulan
engeller
kurt kapanları
tilki tuzakları boşuna

ne uğrunaysa
kariyerist duygular
vitrin yapma
köşe kapmacayla
kahredici pozisyonlarda
yıpratıcı ilişkiler arasında

harcımla tutunan
köşe taşımdın
oturaklı
yükü taşıyan
bağlayan
bağlatandın

vara yoğa
etliye sütlüye karışmadan
çekileyim köşeme diyorum
e, birader
dünya yuvarlak
yok ki gidebileceğin köşe

köşe bucak
en çok da
yüreğimi dolandırdın
sevdalı
yüreğinin derinliğinde