en çok da
sevdadaki
yaşamdaki tıkanıklıklara
kafalardaki bulanıklıklara
onulmaz yüreklere
kararan ilişkilere
bücür ay
Gücük
yaprak dökümü ayı
boyuna bakmadan
onlarca elemi kederi
içine sığdırır
Arkadaş
Demirden korkuyorsan binmeyeceksin trene
Ya gitmeyeceksin
Ya da mezarlıktan geçerken
Türkü söylemeyeceksin
Asla çekinmeyeceksin
alnımın çizgilerinde
öyle yorgun
ve derinliğinde kırgın
duygular sipere yatmışken
yüreğimin içtenliğinde
çoğalarak vücut bulan
sen sustukça
tırlar dolusu
anlam yüklerim
konuşmadıklarına
anlayamadıklarıma
ve yorumlayamadıklarıma
Sokaklara dökülmeden direnen bir halk gibisin
Sözsüz ama yıkıcı
Bir çocuğun gözlerinde yakılan devrim
Bir annenin ağıtsız bekleyişi gibi
Dilin tutulmuş değil
Tutulmuş bir dilin yankısısın sen
oldum olası
gevezeliği
boş lafı sevmem
suskunluğun
en azından
insani bir duruşu
içimi dökmeye kalksam
ne dışım alır
ne zaman
ne sığacak yer kalır
ne de anlaşılır
farkındayım
hani bana
hiç konuşmuyorsun
konuşalım
sohbet edelim
diyordun ya sevdalım
ben kısa cümlelerle




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!