yüreğim yağmur
karanlık yollarda
aklım almıyor
ısınamıyorum yaşama
gök yarılır yıldızlar dökülür
birer birer
ay tutulur
güneş de
fırtınanın
sağı solu belli olmaz
denize gelince
çıldırır bazen
yetemediğimde
bunalırım
ateş basar
dayanamam
soğukta yatana
azalırım
zaman kaypak sevdalı
yürekler sığ
günü birlik yaşanır oldu aşklar
ne dağları delen Ferhat, kül olan Kerem
ne de imkansız aşık Tahir kaldı
yere düşürüldü sevdalar
kederin
kusursuz bedelidir
güneşin kavurup
alına nakşettiği
girintilerinde
yılların yaşanmışlığının saklandığı
gözlerinden
yorgunluk akıyor
yüzünden mutsuzluk
uzaklardan dahi
yüreğinin kırgınlığı okunuyor
ama görüyorum ki
sensizliğin ertesinde
bir ayrılık şarkısı çalar
ve Ahmet Kaya’nın nakış nakış
o gür sesinden yankılanır
inceden kıyarak
paramparça ederek yüreği
önceki yıllar gibi
bu yıl da
mahsuller tarlada
emeğimiz çalışma alanında
cukkalar patronda
umutlanmaktan
hayli yandı dilimiz
ve hayal kurmaktan
yeterince
ağzımızın payını aldık




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!