sabahın ilk ışıkları
vurdu gönlüme
buğusuz
abartısız
mağrur
kıyıdayım, ayakta
bozkır
kıraç yüreğini
o demir atmış sevgisizliği
buldozer olup
söküp atsaydım
kırkikindilerde
daha düne kadar
yekpareyken
kırk kırık parçaya
döndü yüreğim
toparlayamıyorum
sen
kırlangıç kanatlım
masmavi
gökyüzüne
ve okyanuslara inat
sonsuzlukların sahibi
üzülme sakın
ve merak etme
isteğinde
sarar sarmalar
en kestirme yoldan
kuşun kanadında da olsa
yüreğimden
ömrüyle orantılı kırlangıç gitti
varacağı yer meçhul
dönüşü belirsiz
Ekim 2018
o gün
son yaptığın
o anlamsız çıkış
aldığın tavır
davranışın
acımasızlığın
Çiçek inceliğinden
İnsan kalabalığından
Çiçek inceldiği yerden
İnsan biriktirdiğinden kırılır
Mart 2025
armudun sapı
üzümün çöpü
kalburun üstü
eleğin altı derken
burun kıvrılan
tu kaka hoyratlıklarda




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!