Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bir yanım
yerin yüzlerce metre dibinde
madende
bir yanım çocuk işçi
bir yanım eve hapsedilmiş kadın
bir yanım atölyede

gençliğimizin baharında
suçüstü yapılan sevdalarda
alanlarda bıraktık gülüşümüzü
ve yılmadan
sır gibi
bir ömür sakladık

Hasretin gökyüzü sonsuzluğunda
Yokluğunsa tarifsiz

Aralık 2024

binlerce metre yükseklikten
çakılan
bir ilişkiydi
ne olduğunu anlamadan
darma duman
bir dram ki

bilincimle
bile isteye
güle oynaya
ve çocuklar gibi
hoplaya zıplaya
dulundum gökyüzüne

ve bizler
evde eş
ailede kardeş
mücadelede
sönmeyen ateştik
ta ki

kavaklar pamuklandı mı
kiraz gelir ardından
ve kabuklandı mı yaralar
sonrası ayrılıklar

Nisan 2018

bunca zaman sonra
nihayet anladım
ve artık içselleştirdim ki
gaflet içindeymişim
sana değil
resimlerindeki saflığına

sizi bilemem ama
bizde
son sözü
yürekler söyler

Aralık 2021

kimi duyguların
ve sevdaların altı kalın
su koyuverenlerin
ve samimiyetsizlerin üstü
yalın olarak çizilmeli
son sözümdür