Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

paspal
pejmurde
beyni örümcek içinde
yüreği kan içinde
zehir zıkkım duygularla
ehveni şer

öksüz bir çocuk gibi
sahipsiz bıraktın yüreğimi
ehvenişerdi
haftada bir de olsa
söyleşebilmek
görebilmek seni

içim
es dalgası kadar dip
başım
r kadar diktir
mesele
çöktürmemektir

Herkeste
Eylül beklentisi
Bir hazan takıntısı
Arayan, soran
Umudunu bağlayan
Hüzünlenen

çıkara dayalı
yapmacık
kıytırık
üflesen devrilecek
yoz ilişkiler
domine etmemeli

okumadan
yazmadan
anlamadan
sormadan
cehaletini dahi algılamadan
zart zurt etmeyi

birşey bırakacaksan yarına
ve koruyacaksan titizlikle
kesinlikle
sevgi ve dostluk olsun
iz bıraksın
kalıcığı için de

fani dünyada
ölüm mutlaksa
ki öyle
bunca kırıp dökmeye
öfkeye
böyle kine

Sahip çıkmazsak eğer
Ne ses
Ne nefes
Ne bir tas çorba veren
Hasbıhal eden
Ne irdeleyen

Kendi doğrularında kalıp
Seçeneklerinle yaşamalısın
Ne yağmura kızıp
Perdeni kapatacaksın
Ne mazeretlere sığınıp
Başkasını suçlayacaksın