Yüreğimin kapısı
Sana açık kaldığında üşütmüştüm
Ve belirsizliklerde yitirdim düşlerimi
O günden beri
Ne serde sevda
Ne yürekte yangın
bir köşe basında
titreyen çocuk
bir sokak ötesinde
açlıktan pes etmiş
kediler
konteynır yanında
ne mi oldu
umutlarımız göçükte
hayallerimiz enkazda
duygularımız yangında
hayallerimiz nefessiz kaldı
taş üstünde taş
Yağmur sonrası çıkan güneş gibi
Duru, berrak
Ve parıltılı gözlerin
Gökkuşağı renginde duygularla
Tutulan ay gibi
Sevdanın ardına saklanmışsın
bir geçmişimiz var
sevdaya zaman ayıramadığımız
masuma kızamadığımız
sevgiye doyamadığımız
hayallere yaklaşamadığımız
duyguların canına kıydığımız
dört bir yana
toksinlerini kusan
fütursuz
aymazlıklar içinde
önü alınamayan
bir çırpıda
ipe sapa gelmez
soyut iddialar
saçma sapan söylemler
yıkar bizi
yaralar içimizi
ancak
yürekler
yolgeçen hanına dönmeden
kendine özgü
doğrularını
çizgini
kişiliğini koy ortaya
hadsizliğin sınırını
kalın çizgilerle
gönül güzelliğinin haritasını
özgürlüğün sonsuzluğunu
hayal meyal dokunuşlarla
sade harflerle çizelim mi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!