Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

göğüs boşluğumda
çırpınan yırtıcı kuşlar
sana uçtu sürüyle
engel olamadım
durduramadım
tutamadım kanadından

gökyüzünün bağrından
maviyle yıkanmış
bir demet bulut gönderiyorum
ve yüreğinin dağlarının
karını eritecek
bir avuç güneş

sorunların üstüne
bir nefes duman
bir duble rakı
bir demet üzüntüyle
yangının üzerine
bir kova suyla gitsen

bir kez
iç dünyanda
ya da karşındakinde
yabancılaşma başlamayıversin
ve araya soğukluk girmesin
ya öteki olursun

Yüreğimde öyle bir zelzele ki
Richter ölçeği yetersiz şiddetini ölçmeye
Öyle bir yangın ki
Kerem gibi küle dönen
Ve öyle tsunami ki ne duygu bırakır
Ne taş taş üstünde umut

karanlıkta
bir çift
gözyaşı düştü
bilinmezliğe
ve gecenin bir yarısı
ardı arkası kesilmeyen

beni duymasanız da
sözünü tutmadan
zamanlı
zamansız
bizi yalnız bırakanlara
bir çift sözüm var

sakin bulutlar ayaklandı
gök ağladı hırsından
Arap kızı camdan bakarken
azgın yağmur çıldırdı
ardından
Nuh’un gemisi battı yüreklerde

bir çocuk bakıyor etrafına
ürkek,şaşkın
ama, kararlı
bıraksan,
bütün acıları sırtlanacak sanki
belli ki

bir kez bakışına
aşık olursun
sonra
bir daha
başka hiçbir göze
bakamazsın