Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

senin hiç
düşüncen zindanda
bedenin meçhulde
umudun yağlı urganda
kaldı mı
ne bilirsin ki

yurdumun üstünde
dağılmak bilmeyen
bir bulut yoğunluğu
kelimeler yorgun
yürekler durgun
diller suskun

düşümde
gözümün önünden
silüetin geçti
yetti, beni
heyecanlandırmaya
güleç yüzünle

yüzüme
gözyaşın değdiğinde
nefesini
tenimde hissettiğimde
ve elin elimdeyken
yüreğime işlersin

bir kez
kıydım duygularıma
bilirim
artık
geriye dönüşü yok
ne yapsam nafile

boşluğu dolmayacak
ve ne yapsan nafile
kayıplar vardır
insanın yüreğinde
acıtır durur

bak yine
çekildi köşesine
küskün duygularım
artık
ne yapsan nafile

seni
ömrümün kalan kısmı
ebediyetim diye
tanımlamak isterdim
ne bileyim
öyle düşünürdüm işte

sahi
neydi mutluluk
ciğerleri test edercesine
bir solukta
nefesle doldurmak mı
doyasıya

deliye
yol sormak gibiydi
sevdamız
nafile
geleceği olmayan