Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kaç pişman kış
kaç yetim bahar
kaç nazlı güneş batımı
kaç hüzünlü direniş
dalına çaput bağlanmış
kuşlarla sırnaşan

dilim
damağım kurudu
yokluğunda
düzenim bozuldu
yüreğim burkuldu
varlığın zenginlikmiş

özlemek de
laf mı
yokluğunda
dirhem dirhem
tükeniyorum

yüzler asıldı
duygu sığlaştı
yürek ağladı
acı yoruldu
sular durulmadı
zaman utandı

Bir huzursuzluk ki
Sabaha dek
Sağıma soluma dönerek
Sıkıntılı süreci takiben
Herhal
Tersimden kalktım bugün

ister
takma dişlerini geçir
ister
peruğunu yol
istersen yakar
yok artık dönüşü

yok
yoktur
dostluk adına
ister kahve
ister çay
ya da

Ne bir karınca yuvası
Ne kedi, köpeği var
Ne kaplumbağa yürür
Ne rüzgâr eser sokaklarında
Çocuklar derdest
Ne balkonlarında çiçekler

bilmelisin ki
bu alemde
işlevi
eylemi
söylemi
amacı

sensiz çekilmiyor
zifiri karanlığa bürünmüş
bu ıssız şehir
duygular sanki
hiç yaşanmamış
yok hükmünde