Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

o anlık
ve uzaktan süzülen
göz sevdalarıyla
soğuk
duygusuz
romantizmden

kaldırın engelleri
tel örgüleri
sürgüleri, setleri
tek kişilik hücreleri
indirin süngüleri
çekin tetikten elleri

iki arada bir derede
ve diken üstünde
güvercin ürkekliğinde
mülteci duygularla
yaşarım sevdamı
yukarısı bıyık

kime güvenmeli
bilemiyorum
güven de
yitirmiş benliğini
ve kimliğini

sağanak halinde yağan
kin ve öfkeden korunmanın
güvenli limanında
aramadan,
buldum seni
dingin

gün kirli
toz duman,
gün öğütücü
çoluk,çocuk demeden,
gün ürkütücü
beklemediğin yerden,

duygularımın
yaşadığım travmaların
izdüşümü
yarışır birbiriyle
iç derinliklerimin
gün yüzü görmemiş

kara bağladığımda
gönencim
kavgamda
en yakınımda
eksildiğimde
başucumda oldun

sökülüp atılası,
günü birlik değil ki
kaldırıp fırlatasın
bir atımlık,
vazgeçilesi,
kahrolası değil ki

sallapati gidiyor rutinler
eflatuni aşklar kalmamış
ve börtü böcekler yok
yürekler eşgüdümsüz
ve dökülüyor
eğreti sevdalar