Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yaşam pratiğimizde
önemsemeyip
küçümseyip
suçladıklarımız kadar
olabilseydik keşke
emeği

arada sırada
karşılıklı
şöyle bir içmeli
hem de
esaslı şekilde
içtiğine içini dökmeli

karmaşık duygularla
ne yapacağımı bilmez halde
altı harlı yanan
sürekli torpillenen
su dolu
kazanın içindeyim sanki

küçümseme
geceler boyu
yolları aydınlatan
sokak lambasını
karanlık işlerin tanığıdır o
yol kenarında duran

bildim bileli
hep mert olmuştur insanın
yeşil ve mavinin her tonu
enfes manzaran
engebeli coğrafyan
günlerce terk etmeyen

kalmadı kardeşim
tutunacak dalımız
mecalimiz kalmadı
sapla samanın karıştığı
yalan furyasında
boşuna mıydı

ses sustu
söz
saz sustu
yüreğimiz yanarak
dünya nefesini tuttu
solo sustu

Kaleköy’de
nazlanarak
batıyorsa güneş
batmıştır harbi
yok şakası
başlamıştır

içimi açtım sana
yüreğimi
derinliğimi
geçmişimi
bugünümü ve geleceğimi
neyleyim

siluet
gerçekle
at izi
it izine karıştı
renkler birbiri üstüne
karalaştı